Zo’n sissend en dampend potje mosselen. Weinig heerlijkheden zijn meer uitnodigend om de voeten onder tafel te steken. Rauw uit de zee, groentjes erbij en de vlam eronder, net niet te lang of te kort. Het deksel lichten, nog even opschudden en klaar.
Het was weer mosselfeest dit weekend in Diegem! Met rede mag je over een klassieker spreken wanneer je terugtelt en tot 49 edities komt. Een groot aantal vrijwillige medewerkers dat alles in goede banen weet te leiden, groot in getal, groots als team. Bedankt allemaal!
Maar er werd ook gevoetbald, natuurlijk. En niet tegen de minste bovendien. Lyra-Lierse draait mee in de top in eerste nationale VV en liet zich nog maar een paar maand geleden in eigen stadion verrassen door een ontwakend Diegem. Natuurlijk zakten zij met geslepen lemmet af naar ons Park.
De consignes waren dan ook van minuut één klaar: aan een verschroeiend tempo de Diegemse gelederen uit verband spelen, een vroege voorsprong pakken en de zaak afronden. Maar ho, Diegem zette zich schrap en na een tiental minuten werd het steeds duidelijker dat de bezoekers zich in het eigen toerental verslikten. De beslissende passes vooruit misten nauwkeurigheid en Diegem zat er geheid tussen. Laat ons zeggen dat Diegem met de minuut de touwtjes meer in handen nam en we overdrijven niet. Veel grote doelkansen hoorden daar voorlopig niet bij maar de acties over de flanken deden pijn, het spel werd goed verlegd en ja, als je de ploeg mocht noemen die een goaltje verdiende dan werd het Diegem. Bijna was het ook zover toen Babacan erdoor werd gestuurd en hij alleen richting Sterkens snelde. Een sprankel twijfel smoorde de kans.
Lyra-Lierse werd bitsiger in de duels en had fouten nodig om de thuisploeg af te stoppen. Ref Eeckhout hield de kaarten verstandig lang op zak, maar toen de eerste dan voor Franquin viel leek dat niet helemaal passend. Diegem en de ref hielden het hoofd min of meer koel en richtten zich opnieuw op het voetbal.
Met de nul nog op de bordjes én een goed gevoel trok Diegem de rust in. In de bezoekende kleedkamer zal het wellicht wat rumoeriger geweest zijn, coach Proost had zich al tijdens de eerste helft flink laten horen. En dan kom je buiten en pikt Diegem de draad gewoon weer op. Na een paar minuten en een afgeslagen aanval kreeg De Koker de bal op rechts en die twijfelt niet vaak. Hard en precies in het verste zijnetje en het déjà vu sloeg Lyra-Lierse om de oren.
De bezoekers richtten zich wel weer op en naarmate de tweede speelhelft wegtikte kreeg je toch het gevoel dat een tweede goal nuttig en nodig zou zijn. Diegem kon een paar keer scherp reageren maar de laatste pas op de overlopende jongens ontbeerde de juiste timing. Tot Deflem besloot dat het genoeg was geweest, hij snelde de linkerflank af en wist de bal in de voeten van Sula te sturen. Aanname, draaien, schieten. Zo simpel tik je het hier neer, maar de uitvoering van Sula was top. En verlossend voor Diegem want de bezoekers vonden geen antwoord meer. Nog even opschudden en klaar.
Voetjes op de grond natuurlijk, de rit is nog niet gereden maar wie wint van deze topper, tot twee keer toe, die mag vertrouwen op een goeie afloop. De weken van de waarheid komen eraan, klonk het na het gelijkspel op Merelbeke. Dat geldt nog steeds, maar alvast met een flinke bonus van drie punten op zak.
WDB.
Foto’s – © Mathew Breyssem
Ik ben super blij, maar verassen doet deze uitslag mij niet ! Ik heb van in begin van het seizoen al , het gevoel gehad , dat als de bal een beetje voor ons rolt en zeker met deze ruime kwaliteitsvolle kern , we een plaats tussen 8 en 4 mogen ambiëren ! Maar zeker en vast een dikke , dikke proficiat aan spelers en staf !