Na de twee topresultaten tegen Lyra-Lierse en KVK Tienen trok Diegem op zaterdagavond naar Ninove om een geweldig drieluik af te werken. Zo stond het natuurlijk gewenst in de brief naar Sinterklaas. Maar dat de Ninovieters hun huid duur zouden verkopen, daar mocht je zeker van zijn. Wie een 2-0 achterstand op Belisia kan ombuigen naar winst komt met volgezogen longen zuurstof naar huis.
Diegem begon heel behoorlijk aan de wedstrijd en kreeg ook enkele goede mogelijkheden om op voorsprong te klimmen. Een doelpunt werd nipt voor buitenspel afgevlagd, een afgeblokt blok schot kreeg Colman niet voorbij keeper Van der Perren en toen Gody haast oog-in-oog met de plaatselijke doelman kwam, vond hij geen voet van een ploegmaat voor het doel. We waren toen al een halfuur op weg en de thuisploeg benutte een corner. Ceulemans bokste de bal weg en Ninove wist die op te pikken en opnieuw voor het doel te brengen. Diegem stond met zowat iedereen in de box maar kon niet verhinderen dat een centrale kopbal pardoes voor de voet van Mukandila viel, die dankbaar randje buitenspel binnenwerkte.
Nog erger werd het een paar minuten voor het rustsignaal. Ninove bouwde rustig op en vond ineens de boulevard over links. Gestrekte voorzet in de loop van Mputu die simpel binnen tikte. Diegem had zich in het wespennest gewerkt en daaruit geraken zou niet eenvoudig gaan. Dacht je dan.
Maar kijk, nu kwam de thuisploeg te voldaan uit de kleedkamers. Diegem drong eerst aan over links en de bal belandde bij Emhandi die Franquin vond in het strafschopgebied. Een sobere teruglegger voor de voet van Sula en die borstelde even mooi als beheerst de bal in de hoek van het doel. Een vijftal minuten later klaarde het helemaal op. Emhandi stuurde een hoekschop laag naar de inlopende Mauën en die trapte knap gedraaid door een kiertje in de eerste hoek. Dan heb je natuurlijk de ommekeer beet, de thuisploeg op de knieën en de nekslag nabij.
En toch schoot Diegem zich weer in de voet. Ninove drong aan over rechts en Oger die van achterin kwam aangerend kon met een gekruist schot al het noeste werk van Diegem bij elkaar vegen. En dus viel vijf minuten later de echte nekslag aan de verkeerde kant, waar een rommelige opbouw ijskoud werd afgestraft. Dit was al lang geen normale wedstrijd meer. De zoveelste plotwisseling van een zwak filmscenario. Sula kon via strafschop de hoop nog eens oplaaien maar bij de aftiteling bleef Diegem wel puntenloos achter.
Even verwerken, voorwaar. Maar we gaan het kind nu ook weer niet met het badwater weggooien. Alles wel beschouwd heeft onze ploeg in deze hoogste reeks haar kwaliteiten en mogelijkheden al getoond in verschillende gedaanten. We zullen moeten vrede nemen met de verwachting dat we geen lange reeksen wedstrijden na elkaar gaan winnen. Dat je nu al zou gaan knarsetanden na een zes op negen? Eventjes dan toch, want de concurrentie strooide nog wat zout op de wonde door veel punten binnen te rijven.
Maar zout geneest. Diegem is het aan zichzelf verplicht om nog eens alles uit de kast te halen tegen Cercle Brugge B. Die gingen dan wel winnen op herfstkampioen Sporting Hasselt, mét een goal van Beni Mpenzu. Ik stel voor dat we onze aanhang volgend weekend met een mooi kerstgeschenk de winterstop in sturen.
WDB.
Foto’s – © Koen Merens
Jaaaaaaa , zo gaat het in het leven , zo ook in het voetbal! Alles kan niet naar wens verlopen en mensen of spelers , zijn ook geen robots , dus ….zondag met nieuwe moed er tegen aan . Met de kwaliteiten die we hebben moeten we blijven volharden . Ik ben zeker, de resultaten zullen komen . Succes zondag mannen .