Eindelijk beloond!

Vorig weekend tegen de leider stelden we al een kantelpunt vast wat betreft het spel van Diegem maar moesten we knarsetandend tevreden zijn met slechts één puntje nadat de overwinning in de slotfase verloren ging. Om die punten dan maar te gaan recupereren in de volgende wedstrijd op het veld van SK Londerzeel, is makkelijker gezegd dan gedaan. De Brabanders hebben de coronaperiode netjes overleefd en stonden verdiend op een derde plek in de stand. Bovendien moest de Diegemse staf alweer op zoek naar creatieve oplossingen naar aanleiding van de rode schorsing van Frix en een opspelende spier van Van Lautem.

Voor die laatste positie dook plots Honshoven weer op. Die kon de laatste weken het trainingsritme eindelijk opdrijven na een maandenlange revalidatie en werd net op tijd fit bevonden voor het grote werk. Voor de linksbackpositie koos de staf er niet voor om te gaan puzzelen met kernspelers maar werd de schuif van de Diegemse jeugdafdeling nog eens opengetrokken. Een eerste selectie voor de jonge Mpanzu en meteen de 90 minuten rond gemaakt.

In een druilerig sfeertje begon de derby met respect en behoedzaamheid van beide kanten. De thuisploeg had haar huiswerk gemaakt en bouwde op met veel berekening. Grote kansen bleven dan ook uit en Diegem klopte op de deur. Eerst nog door het afdwingen van enkele vrij- en hoekschoppen maar op het halfuur volgde de enige echte doelkans van de match tot hiertoe. Deflem werd diep gestuurd en omspeelde doelman Deltour maar de hoek was iets te klein geworden en Mauro kon de bal nog voor de lijn keren.

In de tweede helft gingen de registers open. Diegem leek even de bovenhand te gaan halen met een poging van Deflem die door Deltour werd afgeweerd, maar hierna kwam de thuisploeg meer en meer dreigen. Diegem kreeg het een kwartier moeilijk en kon toen gelukkig rekenen op een zelfzekere Michiels die enkele hete standjes kon oplossen en één geweldige save bovenhaalde op een kopbal bij de tweede paal. Ook Mpanzu gooide zich nog een keer gepast in de lijn van een doelrijp schot, zodat Diegem zich ongehavend door het blauw-rode offensief werkte. Want toen was het inderdaad weer aan Diegem. Een eerste waarschuwing kwam er door een knal van op afstand van Mauen waar Deltour alle moeite van de wereld mee had en Diegem richtte het vizier meer en meer op de volle buit. In minuut tachtig was het zover: een vrije trap van De Bouw zorgde voor een heet standje voor het Londerzeelse doel, waar de bal via Mertens voor de voet van Sulejmani viel. Die aarzelde geen seconde en joeg de bal hoog in de touwen en de 0-1 op het bord!

Diegem verdrong de gedachte aan het slot van de vorige wedstrijd en zette zich schrap voor de laatste minuten. De thuisploeg ondernam nog een poging maar het was Diegem dat uitpakte met de mooiste tegenaanval uit de wedstrijd. Sulejmani liep diep en bediende met een subtiel boogballetje de doorgelopen Deflem, die de bal in één tijd op de slof nam en tegen de deklat kanjerde. Geen goal maar wel het orgelpunt van de wedstrijd dat alles duidelijk maakte: Diegem pakt de driepunter in de derby, schuift weer wat naar voor in de rangschikking en dat is meer dan verdiend!

Voetnoot: zeven spelers uit de eigen jeugdafdeling op het wedstrijdblad vandaag, die ook allen aan de bak kwamen om de 0-1 over de streep te halen, plezant toch?

WDB

Verslag Ring-TV

Uitslag

PloegGoals
Londerzeel0
Diegem1

Spelleiding

ScheidsrechterLijnrechters
Ermaild MatajMaxime Borremans
Wout Bonhomme

Een reactie achterlaten

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *