Als het lekker zomert in november denk je dan in de eerste plaats aan de klimaatopwarming of aan het feit dat een late Aperol Spritz nog wel eens zou kunnen smaken? Zondag ontving Diegem Sportkring Roeselare in het Park en het was net geen 40 jaar geleden dat beide clubs nog eens tegen elkaar voetbalden, in de toenmalige derde klasse in het seizoen 86-87.
Roeselare mistte wat mensen en bij Diegem bleef Gody geel geschorst aan de kant. Van bij de aftrap probeerde Diegem meteen wat te forceren wat slechts een waterkansje opbracht rond minuut drie toen Deflem voorbij de tweede paal de bal net niet genoeg kon raken.
Verder staren we echt naar een leeg papiertje. Ondanks veel goede wil droegen slechts een miniem aantal snellere combinaties wat verder dan het middenveld, en kon de thuisploeg doelman Depaepe geen enkele keer echt bedreigen. Dat gold trouwens evengoed voor de tegenpartij die de opbouw bij Diegem wat verstoorde, weinig echt klaarspeelde en Michiels niet te zien kreeg. Nul-nul bij de rust werd de logische tussenstand met bij de supporters meer aandacht voor een frisse pint dan voor geestdriftig commentaar over de wedstrijd.
Eigenlijk en jammer genoeg copy-paste in de tweede speelhelft. Diegem schroefde het tempo bij de aanvang ervan wel op, maar de stellige indruk van ‘nu gaat het gebeuren’ bleef niet lang overeind. Laten we wel wezen, het sterke voetbal dat Diegem van bij de aanvang van de competitie al presenteerde kwam er vandaag niet uit. Toen werd er vlot gescoord, lag het evenwicht in het feit dat er ook flink wat tegendoelpunten vielen, maar verdienden de jongens zeker meer dan de acht bijeen geschraapte punten in de eerste periode.
Het zou vandaag als vanzelfsprekend stranden bij een puntendeling. Maar zelf dat werd Diegem niet gegund. Een flauwe goal bij een late corner viel letterlijk uit de lucht, en een ultieme strafschop, met een tweede gele kaart voor De Wachter die toch eerder pech dan schuld kende, maakte het alleen maar erger. Het Roeselare op deze zondag bleek geen onhaalbare kaart voor Diegem maar griste niettemin de drie punten mee naar huis. Een bittere late Aperol…
De laatste vijf ploegen van de rangschikking verloren zaterdag of zondag hun partij. Dan kan je denken: de status quo blijft gehandhaafd, niets aan de hand, op naar de volgende match. Maar is het niet net dan dat je met man en macht de vis moet bovenhalen? Met elke vezel in je lijf het moment pakken waardoor je de concurrentie een mentale klets om de oren geeft. Dan bekijk je zo’n match als die van volgende week tegen het bedreigde KFC Merelbeke plots vanuit een andere hoek, toch?
WDB.
Foto’s – © Koen Merens
Diegem
| 1 | Dean Michiels | |
| 5 | Jitse Hermans | |
| 6 | Simon Franquin 37 | |
| 8 | Jordy De Koker | |
| 10 | Daimy Deflem 63 | |
| 11 | Atilgan Babacan 9 | |
| 12 | Cedric Mertens | |
| 21 | Sam Bunch 88 | |
| 29 | Joren De Wachter |  82' |
| 44 | Andy Lokando 20 | |
| 80 | Mouad Emhandi | |
| 9 | Jef Colman 11 | |
| 37 | Drin Sula 6 | |
| 63 | Ilias Labiad 10 | |
| 88 | Mohamed Moatassim 21 | |
| 20 | Maxime Mauen 44 |
Jaaaaaaaaaaa …….spijtig , een gelijkspel was misschien juister geweest , maaaaaaaar …..men kan of kon niemand met de vinger wijzen , dat niet hij goed was, maar de gehele ploeg , had een beetje een mindere dag . Moedig verder doen mannen en zondag terug een tandje bij steken en de drie punten thuis houden !