Paardenkracht onder de motorkap.

Het kon een wedstrijd worden met een gevaarlijk giftig angeltje. Na de ophefmakende zege vorige week in het hol van de leeuw, bestond het gevaar dat er nog enkele voetjes een paar centimeter boven de grond zweefden. Je weet het, je wil het niet, maar het kan er zomaar zijn… Bovendien was dit een derby die je niet graag speelt in deze fase van de competitie, veroordeeld tot de burenmoord, als het ware. Eppegem zette alles op alles, speelde een laatste psychologische troef uit en nam afscheid van de trainer en een paar spelers.

Dus begon de wedstrijd erg zenuwachtig. Eppegem moest winnen en Diegem mocht ietsje meer afwachten? Link hoor. Het spel verliep in het begin dan ook even hobbelig als de grasmat. Maar het vernuft van Benlouafi brak de ban voor Diegem. Met een subtiele opening, buitenkant voet, stuurde hij Frick op weg naar de openingstreffer. Knap naar binnen sluipend en netjes in het verste hoekje zette die de openingstreffer op het bord. Diegem kon maar tien minuten genieten van de voorsprong. Want Rivituso plaatste zich achter de bal voor een vrije trap op de uiterste hoek van het strafschopgebied en schoot hem schitterend overhoeks binnen, 1-1 dus en een mentaal opkikkertje voor de bezoekers.

Na de rust gooide de thuisploeg alle twijfel en schroomvalligheid van zich af. De turbo van de Diegemse Mclaren sloeg aan en alles onderweg naar het doel werd weggelopen. Eén-tweetje tussen Benlouafi en Matuta en de bal op een schoteltje voor de inlopende Frick, 2-1. De opdoffer die Eppegem niet meer te boven kwam. Want ondanks de inzet van alle offensieve krachten, werd elke balverovering van Diegem een nieuwe kans om de definitieve doodsteek te geven. Dat de Diegemse supporters nog tot vijf minuten voor affluiten moesten wachten op de absolute zekerheid was het smetje op de tweede helft van een kwikzilveren Frick, hij vond het schoteltje niet. Of leek de hattrick net iets mooier dan de zekere winst via een moordende collectieve actie? Ach, we vergeven het ‘m…, en al zeker omdat Benlouafi even later de klus wel klaarde. De afvallende bal, bam, via de onderkant van de lat. Opnieuw mocht de Diegemse aanhang een avondje uit de bol gaan! Kapitein Jacobs zette het vat op de toog…

Zover zijn we, een absolute buiging voor onze jongens. De mosselen zijn evenwel nog niet aan wal, de kermis is nog niet begonnen. Maar dit Diegem heeft nu al een nieuwe pagina bijgeschreven in het rijke geschiedenisboek. Dit verdient gewoon een happy-end!
Welkom supporters! Op Paasmaandag staat het Diegemse Mojito-kraampje op de braderie… stel je eens voor dat we daar, allen samen, het glas kunnen heffen?

Bekijk hier de samenvatting op RINGtv

Uitslag

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website maakt gebruik van cookies. Deze zorgen voor een betere browse ervaring.