Elke beklimming van de berg begint met de eerste stap.

Op papier zag het er best avontuurlijk uit, met een flinke portie aanvallend volume. De situatie is natuurlijk zoals ze is en wanneer je dan thuis tegen de laatste het veld oprent ligt er maar één optie open: winnen. Dan hou je uiteraard geen rekening meer met eerdere topvijf-ambities van VK Ninove, noch met de knappe bekerprestatie op SC Anderlecht, da’s allemaal al een seizoen geleden…

Het werkte. De staf, die op de laatste trainingsdag nog hard gewerkt had op enkele patronen, zag die arbeid op het kwartier resulteren in een perfectie kopie gevolgd door de knappe afronding van Mauën, als laatste schakel in de keten. Dat geeft zuurstof, voorwaar. Nog geen minuut later ging het er wat simpeler aan toe met een diepe bal en kon Colman op snelheid langs de Ninoofse verdediging snorren. Hij werkte de klus netjes af en de uppercut voor de bezoekers kwam aan.

Met de rust in zicht ging Colman er nog eens vandoor, omspeelde de doelman maar een paar terugkerende verdedigers konden de beslissende 3-0 afhouden. Net voor de rust en ook net na de start van de tweede helft kreeg Diegem een prikje tegen zodat het leerde dat het spel nog niet gespeeld was. Diegem kon na tien minuten echter de supporters geruststellen met opnieuw een knappe goal. De gemeten voorzet van Moatassim  werd door de vrij inlopende Colman in de verste bovenhoek gekopt.

Ondanks een handvol wissels met gretige invallers kon Ninove het tij niet meer keren en zag het Diegem via Sula nog twee keer uitdiepen. Met de beoogde driepunter op zak kan Diegem nog ietwat gesterkt de kermisweek in. Heel even de focus loslaten, alvorens de wedstrijd op 12-04 op SK Roeselare voor te bereiden. Roeselare, dat is weer andere koek, natuurlijk. Maar verandering van spijs doet eten.

WDB.

Foto’s – © Koen Merens