Het gaat vooruit… Niet echt verbazend snel vooruit… maar het gaat vooruit.

Diegem trok zaterdagavond voor de uitgestelde partij tegen Dessel Sport naar het gezellige maar vrieskoude Armand Melis stadion. Gelukkig geen echte winterprik zodat de wedstrijd nu wel in goede omstandigheden kon doorgaan. Zoals gezegd zat er in de rangschikking maar een kloofje van vijf punten tussen beide ploegen, zodat het belang klaar en duidelijk was. Ofwel Dessel terug mee in het bad met degradatiezorgen, ofwel Dessel uit het zicht, ofwel de status quo.

Dessel pakte direct de koe bij de hoorns en drong verwoed aan. Door hun technisch vermogen iets te veel vrijheid te gunnen werd het even warm rond het Diegemse strafschopgebied, maar Diegem kon eerder snel met enkele prikken de thuisploeg tot de orde roepen. Geen uitgesproken kansen aan beide kanten, een paar schotjes, te bescheiden allemaal voor een nakende goal.

Nadat ref Ledda al snel aan zijn gele kaarten begon, iets te streng toch in een faire wedstrijd, kon Geukens ver doordringen in de zone van de waarheid, zich knap vrij kappen en langs Michiels binnenschieten. Toch weer op achterstand en dus in de penarie, want de Kempenaars toonden kwaliteit en vastberadenheid.

Diegem reageerde. De thuisploeg scoort gemakkelijk, maar laat ook veel goals binnen. Deflem onderschepte een zwak uitverdedigen, liep richting doel, maar kon zijn schot niet goed richten. Hierna opnieuw gevaar aan de overzijde en zowel Hermans als Gody moesten hun keeper bijspringen.

Wat volgde luidde wellicht het kantelmoment van de wedstrijd in. Een diepe bal waar een beresterke Mertens wel raad mee wist. Hij werd echter uit het duel geduwd en raakte hierna de bal met de arm. De duwfout niet en de handsbal wel, dat leek het zware verdict voor Diegem met de rust in zicht. Want de bal ging op de stip en een dubbele voorsprong zou het wel erg lastig gemaakt hebben. Smolders zorgde zelf voor gerechtigheid want hij schoot de penalty naast. Nog voor de rust leek de gelijkmaker kortbij nadat Mauën zich in schietpositie kapte maar over besloot.

Na de rust opnieuw een dubieuze fase in het Diegemse strafschopgebied. Een tackle op de bal en Michiels die opraapt, geen haar in de boter. Maar ref Ledda zag er, tot verbazing van vriend en tegenstand, een terugspeelbal in gaf Dessel letterlijk een onrechtstreekse vrije trap op een paar meter van de goal cadeau. Michiels maakte zich breed en weerde het gevaar.

Nu was het welletjes geweest. Diegem rechtte de rug en legde dé combinatie van de wedstrijd op de mat. Wie goed oplet tijdens de trainingen zag meteen het patroon, eindigend verticaal doorheen het centrum, Bunch legt klaar voor Gody en die schiet schitterend in de winkelhaak. Geen grein discussie mogelijk, uit het boekje en verdiend op gelijke hoogte.

Diegem wilde meer, Dessel ook. Michiels bracht twee keer goed redding nadat hij uit een scherpe hoek op de korrel genomen werd, maar uiteindelijk kwam Diegem nog het dichtst bij de overwinning. Een gekrulde poging van Bunch ging maar net naast en de volley van Sula uit een afgeslagen hoekschop kende hetzelfde lot.

Een goede prestatie, vooral in de tweede helft, zorgt voor geloof en vertrouwen. Vier opeenvolgende wedstrijden zonder verlies is een bemoedigende reeks die 6 punten op 12 aantikt. Je ziet meteen de noodzaak om de echte bevestiging te zoeken in een overwinning. Volgende week thuis tegen Jong OHL? Op het moment dat we dit neerpennen staan ze 2-0 voor tegen Hoogstraten. Dus geef me vuur… en passie elk uur.

WDB.

Foto’s – © Mathew Breyssem