Groeien of barsten.

Voor de eerste thuiswedstrijd van Diegem Sport in het Parkstadion presenteerde onze club naar goede gewoonte haar bijzondere jeugdopleiding. Alle jeugdploegen, coaches en begeleiders stapten het veld op, richting tribune voor een groet aan het publiek en de traditionele groepsfoto. Zoveel jongeren die samen werken en spelen en hun talent ontwikkelen naar een mooie toekomst voor zichzelf en voor onze club. Dat de voetballer die als jonge gast nog even voor de KDS-jeugd uitkwam een beslissende rol zou spelen, gehuld in de uitrusting van onze tegenstander van vandaag, schuurt evengoed dan dat het de Diegemse jeugdwerking bevestigt…

Diegem kon in de drie aartsmoeilijke aanvangswedstrijden van de competitie geen punten meegraaien. Nochtans speelden onze jongens telkens meer dan behoorlijk mee, vonden ze vlot de weg naar de goal maar konden ze een verdiend resultaat niet over de streep halen.

Wie vandaag een soort referentiewedstrijd voorspelde tegen een ploeg uit de middenmoot moet toch eens wat dieper graven op zoek naar KVV Thes Sport, zeven seizoenen al in eerste amateur uitkomend en met een groeiende ambitie naar boven lonkend.

Klokslag 15 uur trapte schepen Mohamed Akaychouh, die de wedstrijdbal schonk en de ondersteuning van het gemeentebestuur voor onze club vertegenwoordigde, de wedstrijd af.

Van bij de aanvang probeerde Diegem de wedstrijd beet te pakken en wist het al snel een grote kans af te dwingen. Deflem kon niet in volle kracht uithalen, maar de eerste prik was gegeven. Diegem combineerde vlot en verlegde het spel met regelmaat op zoek naar ruimte. De verticale acties werden echter goed opgevangen en Diegem bleek vruchteloos op zoek naar een tweede mogelijkheid. Thes snuffelde aan de tegenstand en hield het voorlopig onder controle. Maar sloeg ook keihard toe na een minste hapering bij Diegem. Balverovering met snelle omschakeling en Andries Claes, hij dus, die handig naar binnen trok en snel afrondde.

De hele verdere eerste speelhelft was het leuk om te volgen, het tempo lag hoog maar de doelkansen lagen voor beide teams al achter de rug. Na de rust moest Diegem dus aandringen om de nipte achterstand proberen goed te maken, een situatie die Thes met graagte zag komen. Diegem knokte maar de punch deemsterde toch wat weg. Zolang het 0-1 bleef mocht je evenwel blijven hopen en Deflem slaagde er inderdaad in om zichzelf in kansrijke positie te snellen, maar zijn poging met rechts ging over. Tot een kwartier voor tijd bleef de nipte voorsprong op het bord maar het was Michiels die meer en meer aan het werk moest. Toen Fall erg knap een voorzet met een halve omhaal in doel knalde, klapte het boek dicht voor Diegem. De laatste schermutselingen zorgden wel nog voor een paar reddingen van beide keepers, maar de stand, daar veranderde niets meer aan.

Er zullen in deze competitie geen gemakkelijke wedstrijden het pad van Diegem Sport kruisen. Veel kwaliteit en ervaring huist er in de meeste tegenstanders, een waarheid die al voor het seizoen verwacht werd en nu ook bevestiging krijgt. Maar dat betekent allerminst dat Diegem de strijdbijl begraaft. Ook in Diegem is er kwaliteit en het is nu zaak om de ploeg met geduld en arbeid te laten groeien. Diegem slaagde erin met een fantastische teamgeest de promotie af te dwingen vorig seizoen. Diezelfde teamgeest zal nu ook nodig zijn om het geheel sterker te maken dan de som van alle individuele capaciteiten.

Volgende zondag trekt Diegem Sport opnieuw naar KVV Zelzate, onze tegenstander van toen in de finale van de eindronde! Wees maar zeker dat ze daar de messen aan het scherpen zijn.

WDB.

Foto’s – © Koen Merens