Slinger.

Met het wedstrijdblad dat we toegestopt kregen in de hand, werden de wenkbrauwen al even gefronst. Jong STVV haalde uit de eerste twee wedstrijden slechts 1 op 6 en dus werd het tijd om wat hulp in te roepen bij de grote jongens.

Er is al veel inkt gevloeid over deze toestanden die uiteraard impact hebben op het competitieverloop. Feit is dat onze tegenstander van vandaag er helemaal anders uitzag dan in vorige wedstrijden. Dan stuur je een scout uit of analyseer je de verplichte Veo-beelden om je plannetje voor te bereiden en vervolgens kan dit gelijk de prullenmand in.

Bon, Diegem behoort zich aan deze gewettigde onregelmatigheden niet te veel te storen. Dat is verspilde energie en je kan het eveneens beschouwen als een test van je potentieel. Haast iedereen van de kern was beschikbaar en dus luidde de opdracht om vrank en vrij het beste voetbal proberen te brengen.

Nog voor iedereen zijn zitje had uitgekozen – keuze genoeg in dit stadion –  begon de wedstrijd met een 1-0 voorsprong voor de kanaries. Kom op, dat ging toch wel te gemakkelijk, alsof Diegem eraan dacht niet meteen het volle vermogen in de strijd te gooien. In balbezit werden heus wel enkele mooie dingen op de mat gelegd, zelfs wat openingen gecreëerd, maar in de omschakeling bleef de versnelling naar de eigen posities te vaak achterwege. Dan ga je tegen dergelijke spelers met de billen bloot. De thuisploeg kwam een handvol keer in doelrijpe positie maar ging daar ook niet al te efficiënt mee om. Op slag van rust, alweer zo’n onmogelijk moment om een goal tegen te krijgen, scoorde Shinkawa de 2-0, en weet je al wat voor namiddag dit zou worden.

Neen dus. Diegem kwam verdorie sterk uit de kleedkamer, drie vervangingen brachten meer mannelijkheid en goesting in het team, en nu was het STVV dat in de rol van de onzekerheid kroop. Mba scoorde een knappe goal, de koppen gingen omhoog en STVV was een vijftiental minuten het Noorden kwijt. Drie vier goeie mogelijkheden vonden spijtig genoeg geen afwerking en dit liet de kanaries toe zich uiteindelijk te herstellen en ook nu een derde keer te scoren.

Zonde, de gelijkmaker had wellicht soelaas gebracht maar nu werd de match nog meer een alles of niets offensief, zonder veel oog voor de tegenstoten van Sint-Truiden. Dan wordt de opdracht voor de verdediging wel heel erg moeilijk. Diegem keerde op 4-1 nog een keer terug via strafschop van Mba, maar de averij was ondertussen te groot geworden. De stand liep op tot 6-2, en Diegem onderging de fysieke wet van de slinger die naar een zeker evenwicht terugkeert. Vorige week was het enthousiasme voor het voetballend vermogen terecht zeer groot, vandaag heerste ontgoocheling, even terecht.

Er zit niets anders op dan één en ander te accepteren. STVV zal met de regelmaat van een klok uithalen en een week later dik verliezen, eigen aan het concept van de U23 ploegen van de Proleague. En Diegem Sport moet nog werken aan de eigen smoel. Daar is niets vreemd aan wanneer je nieuwe spelers moet inpassen. De echte amateurploegen moeten af en toe het juiste lotje trekken, maar verdergaan zonder omkijken.

De slotsom van vorige week wankelt niet na een eerste nederlaag. We gaan nog veel gewone ploegen heel veel pijn doen.

WDB.
Foto – © Mathew Breyssem

  • Freddy 14/09/2026 at 12:28

    Jaaaaaaaa, niet echt eerlijk en fair , liefst zo vlug mogelijk vergeten en op naar zondag !

Een reactie achterlaten

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *