Beuken en oogsten.

In het land van de Ronde beukt de wind net iets feller en klettert de regen onbarmhartiger op de straatstenen. In dergelijke Vlaamse omstandigheden overleven slechts de karaktertrekken van de ware Flandrien.

Pas op, het voetbaldecor van Olsa Brakel is een strak en modern stadion en de mat ligt er onberispelijk synthetisch bij. Elk vergelijk met de coureurs moet dus wel met enige nuancering gepaard gaan. Brakel moest in haar tien vorige wedstrijden slechts de duimen leggen voor de top drie in de rangschikking en klokte voor de wedstrijd tegen Diegem af op 22 punten. Winst vandaag zou de kloof tot 9 punten uitdiepen, wellicht onoverbrugbaar voor Diegem.

Diegem moest bovendien gehavend aan de slag. Zonder de geopereerden Benamar en Ibn Hach, de geblesseerden Vyncke en Bautmans en de op de valreep ziek uitgevallen Denayer en Frick. Voila coach, begint er maar aan.
De thuisploeg startte zoals verwacht met het heft stevig in handen, en Diegem zocht in de aanvangsfase nog naar de gezonde agressiviteit van de vorige wedstrijden. Brakel kreeg enkele schuchtere mogelijkheden maar het was pas echt bibberen bij twee gelegenheden. Na een hoekschop streelde de poging van Lkoutbi de buitenkant van de paal en een knappe vrije trap van Van Den Berghe was op weg naar het net maar Michiels haalde de schuiver schitterend van de lijn.

Aan de overzijde brachten enkele corners gevaar. De Diegemse koppers kwamen er kort bij maar de enige echte kans was toen Mertens de afvaller uit de draai inschoot, te centraal echter om keeper Van Den Noordgaete te verrassen. Vijf minuten voor het rustsignaal was het wel zover. Na de corner van De Bouw en een onbeslist duel tussen de Brakelse en Diegemse torens viel de bal in de zone van de waarheid, waar Egerickx hem fijntjes overlangs in het doel lepelde. Mertens bleef er slim af en Diegem kon naar de kleedkamer met de 0-1 op het bord.

Dat Diegem die nipte voorsprong met hand en tand zou gaan verdedigen, daar kon je donder op zeggen. Dat Brakel alles uit de kast zou halen om toch nog de punten thuis te houden, daar kon je ook op wedden. En deze clash voltrok zich in een steeds feller aanwakkerende stormwind. Brakel beukte, Diegem liep zich het hart uit het lijf en vocht gedisciplineerd in het tactische harnas van Van Nerom. Uitgespeelde kansen kwamen er niet, de opgevoerde druk kwam uitsluitend tot uiting in een handvol vrije trappen en nog veel meer hoekschoppen. Jacobs en Vanderelst toonden zich in dit spektakel onverzettelijk in het luchtruim en sleepten hun team doorheen de wegtikkende minuten. Michiels moest wel opnieuw redding brengen op een schuiver van Lkoutbi en Vanhaezebroeck trof nogmaals de paal, slechts aantonend dat je het geluk moet gaan zoeken via karakter en inzet.

Diegem sleepte de driepunter uit de brand en keek vervolgens naar de rangschikking. De gedeelde laatste plaats is nog niet weggewerkt maar de volledige rechterkolom trilt ondertussen binnen een spanne van slechts 5 punten. Het gaat nog spannen, dames en heren…

Uitslag

 

Geef een reactie

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Deze website maakt gebruik van cookies. Deze zorgen voor een betere browse ervaring.