K. DIEGEM SPORT

Over Thibau Nys en Mandel United


Ken je hem, Thibau? Zoon van Sven, de kannibaal van Baal, de beste veldrijder uit de geschiedenis.
Thibau is 16, 1e jaars junior, en bouwt stap voor stap aan zijn weg naar de top. Mag als enige uit zijn categorie al met de profs mee op stage (dank u papa) en krijgt op die manier een ideaal platform om zich elk weekend opnieuw te meten met de andere juniors in de wedstrijden in binnen en buitenland.

Vorig jaar kende hij als 2e jaars nieuweling een zeer mooi seizoen, op het eind bekroond met de Belgische titel en dus leek hij klaar om ook bij de oudere categorie een rol van betekenis te spelen. Het nieuwe seizoen verloopt echter met ups and downs. Aanzienlijk minder overwinningen dan vorig jaar, elke week weer hard knokken tegen jongens met meer ervaring, maar af en toe toch ook mooie uitschieters zoals zijn overwinning in Hamme en de 2e plaats op de Wereldbekercross in Tabor.

De kannibaal bekijkt het van op afstand en is tevreden. Uiteraard is zoonlief nog niet opgewassen tegen de kracht en ervaring van de jongens die soms 20 maanden ouder zijn, maar Thibau geeft iedere dag weer het beste van zichzelf op training, knokt voor wat hij waard is tijdens de wedstrijden, en dan volgen vroeg of laat die resultaten van zelf. 

Waar gaat dit nu daar toe? We spelen morgenavond toch gewoon voetbal tegen FC Mandel United Izegem-Ingelmunster (wat een naam trouwens!)?
Wel, er is namelijk een grote parralel te trekken tussen de laatste 12 maanden van Thibau Nys en die van onze 1e ploeg. 

Onze de gasten worden al geruime tijd quasi professioneel opgevolgd door onze technische staf. Samen bezorgden zij zichzelf en de club een leuk toemaatje op het einde van het seizoen door te promoveren van de 3e naar de 2e amateurklasse.
Spelen voor een club als Diegem, dat met de jaren een mooie reputatie opbouwde en terug is in de reeks waar het hoort te zijn, dat betekent toch wel iets voor een speler. En dus trekt je iedere week fier dat groene shirt aan, zoals Thibau de eer van de naam Nys wil hoog houden.

Na een aanpassingsperiode in het begin van het seizoen leek het er op alsof we onze draai hadden gevonden en boekten we ondertussen 2 overwinningen en 2 draws, maar kregen we toch al een paar keer een flinke tik tegen de oren. Hadden we al meer kunnen winnen? Ja! Hadden we al meer moeten winnen? Misscchien wel. Maar het is nu zo, en de resterende wedstrijden voor de winterstop wachten nog 3 ferme kleppers met Mandel United, Wijgmaal en Westhoek. 

Moeten we daarom ons hoofd laten hangen en opgeven? Neen hoor! Doet Thibau ook niet trouwens! Vorige week "maar 7e" in Koksijde, maar dit weekend zal hij weer vol goede moed aan de start staan en strijden voor wat hij waard is. Lekke band in de 1e ronde of niet, een vroeg tegendoelpunt of niet, echte wanneers geven nooit op en blijven knokken. Want, zoals Sven zijn laatste boek titelde: "Verliezers hebben een excuus, winnaars hebbben een plan". En oh ja, wij hebben ook dat plan! Een plan om termijn terug die stabiele middenmotor te worden in de 2e amateurklasse. En daar gaan we nog 17 wedstrijden voor knokken.

Coach Van Nerom kan voor de trip naar Ingelmunster geen beroep doen op Vanderelst (geelgeschorst) en Benlouafi (out tot na de winterstop). De Bouw en Van Lautem keren terug uit schorsing.

Tot morgen iedereen, afspraak om 19u30 in Ingelmunster (Bollewerpstraat 92), om ons weer met z'n allen achter onze dappere leeuwen te scharen!