K. DIEGEM SPORT

Als de wind keert.


Moet Diegem tegen Sint-Eloois-Winkel verwachten om punten te pakken? Niet echt, wat zou het. Winkel heeft wellicht een budget dat naar een veelvoud neigt van dat van Diegem, met spelers die in hogere reeksen het mooie weer gemaakt hebben en nu met deze ambitieuze club willen meespelen voor de titel. Maar jongens toch…

In de eerste twintig minuten zagen we een sterk Diegem, de tegenstrever vol overgave vastzettend en zowaar die kerels met heel wat goede balrecuperaties en acties vooruit een ietsepietsie uit hun comfortzone halend. Twee kansen voor Diegem: een doorbraak van Frick met een te weinig creatief vervolg en een vrijschop die door Vander Elst net niet over de doellijn gewerkt kon worden! De bezoekers konden daar voorlopig niets van doelkans tegenover plaatsen ondanks, uiteraard, een erg geroutineerd en vlot voetballend vermogen.  

In zo’n contrast valt dan de openingsgoal uit een doordeweekse corner, eventjes weglokken van de verdediger uit de eerste zone, merci knikken voor de vrijheid, de bal naast Michiels overhoeks tegen de netten plaatsen. Winkel heeft geen vuist hoeven te maken, kreeg een gaatje en pakte de 0-1, zo gaat dat, en het zal nooit anders gaan. Het antwoord zal dus van Diegem zelf moeten komen: hoe kunnen we die momenten voorkomen, aanpakken, bestieren? Zelf scoren helpt natuurlijk, scherper defensiever denken en vroeg genoeg ingrijpen is het antwoord aan de andere kant. Diegem zal hoe dan ook die twee uitersten dichter bij elkaar moeten krijgen om tegen de toppers voor de verrassing te zorgen. Als de goal valt, wordt de tegenstander bevestigd in zijn superioriteit en het eigen geloof kalft een paar procenten af. De weegschaal helt dan al door. Wanneer de bal wat later zo voor doel kan geserveerd worden zal de stevige Munoz Herrera negen op de tien het duel winnen: 0-2, einde verhaal, en de doelstelling bijsturen van het zoeken naar een puntje naar het voorkomen van de afstraffing.

Dat moet gezegd, er blijft voldoende weerbaarheid in de groep om dat ook te doen. Want Diegem bleef de vuisten ballen en de challenge aangaan, ook nadat Winkel een derde keer scoorde. Opnieuw vermijdbaar? Ja. De vrije trap zelf, de organisatie vooraf naargelang de slimmigheid van de tegenstander, de overtreding zelf, het moment waarop de bal te gemakkelijk ingespeeld wordt omdat de tegenstander bij een moeilijke controle uit de lucht niet gehinderd wordt. Kies maar uit. De eerste dominosteen moet overeind blijven…

Een kwartier voor tijd wist Diegem toch te scoren: 1-3, de laatste kans om de gel in het kapsel van Winkel nog wat door elkaar te roefelen. Maar op de lage wal waar Diegem verzeild is wordt een laatste offensief niet meer gegund. De vlag ging wapperen. Jacobs stond in buitenspelpositie maar raakte de bal niet. Weet je dat een lijnrechter dan mag beslissen dat de keeper het zicht ontnomen wordt? Trek een denkbeeldige lijn van het vertrek van de bal naar de ogen van de keeper en beoordeel dan vanop een evenwijdige zijlijn 30 m verderop, dat in die lijn Jacobs vertoeft, wiskundig onmogelijk voor een normale mens, maar toch wapperen. Winkel scoorde nog een vierde keer.

Sint-Eloois-Winkel is een betere ploeg dan Diegem en wint verdiend. Daar moet je niet te lang over mopperen. Achterin grijpen een paar ploegen hun kans, pakken punten en verdringen Diegem nog wat naar achter. Jammer, maar ook niet te lang over zeuren. Match per match, en zorgen dat je er nog bij hangt als de wind keert.