K. DIEGEM SPORT

Heerlijke ommekeer.


KRC Harelbeke, gestut door een fikse 9 op 9 in de jongste drie wedstrijden presenteerde zich in maatpak in het gemeentestadion. Met een nuchter en sec voetbal, goed georganiseerd, strakke inspeelballen, slim lopend om de man meer te creëren, en vooral zonder overbodige frivoliteitjes, nam het de wedstrijd in handen. De bezoekers wisten die steriele overmacht echter niet om te zetten in doelkansen. Daarom stond Diegem te pal en wist het bovendien na balwinst ook wat prikjes uit te delen. Een paar goeie voorzetten vonden echter niet de juiste voeten, een zeer dat iets te regelmatig opduikt. De bezoekende aanvallers geraakten dan wel niet aan uitgespeelde mogelijkheden, maar wisten wel een handvol corners af te dwingen. Er zaten wat variaties in de hoed van de Harelbeekse coach en op één daarvan vond een knappe kopbal van Doornaert de weg naar het net, de full-option uitbreidend met de kwaliteit efficiëntie.

Na de rust wenste Harelbeke de klus chirurgisch af te maken, maar had het niet gerekend op de Diegemse weerbaarheid. Diegem schoof beetje bij beetje meer in de aanval en wist de mentale druk wat te verleggen. Omdat de echte doelkansen toch bleven steken in de goede bedoelingen moest de Diegemse coach wat verzinnen. Van Nerom keek eens in zijn voorraadkast en haalde nog een paar blikken ingrediënten van de plank. In een subtiele mix van wiskracht, jeugd en snelheid toverde hij in heuse Jeroen Meus stijl het recept van de overwinning op het bord. Vijf minuten voor tijd werd het bordje in de zaal opgediend. Egerickx wrong zich tot twee maal toe doorheen de Harelbeekse centrale as tot in de box. Eens in die buurt weet die jonge vent het cool van de spits boven te halen, zijn bal verdween perfect in het zijnetje. Terwijl de klok naar de negentig tikte ontsnapte hij nog een keer, maar werd nu onderuit geveegd. Hoe belangrijker de penalty, hoe beter voelt Jacobs zich in zijn sas. Nuchterheid, sec en efficiëntie, nu aan Diegemse zijde. Onder begeleiding van de tune van Verhaege gooide de Diegemse bende zich in de buurt van de cornervlag op elkaar, de sluimerende frustratie van de laatste weken van zich afschuddend.

Uiteindelijk wist Pfaff nog een derde keer te scoren, al zal hij nog wat geduld moeten hebben om zijn eerste in het nationale voetbal aan te strepen. De grensrechter vlagde de 3-1 af, maar wie maalde hier nog om? Diegem pakt de zuurverdiende driepunter en hijst zichzelf een plekje omhoog in de stand.

Geen ruimte voor euforie natuurlijk. Je gaat niet elke week in de laatste vijf minuten de zaak omgooien, en bovendien winnen er nog een paar ploegen in de onderste regionen. Maar het zaadje van het geloof kiemt onder de hardnekkige najaarszon. Diegem knokt en werkt zich stapje per stapje naar een hoger niveau. Volgende week staat SK Londerzeel op het menu.