K. DIEGEM SPORT

Lepigheid


In de eerste herfstige omstandigheden ontving Diegem vandaag KFC. Petegem. Een stabiele ploeg met heel wat spelers in de kern die al jaren samenspelen en die al een paar seizoenen na elkaar hoog in de klassering eindigt. Dit seizoen nog niet verloren en op de zesde plaats. Geen gemakkelijke opdracht dus om op zoek te gaan naar de eerste punten, maar ja, zijn er gemakkelijke opdrachten in deze reeks?

Diegem keek de geroutineerde tegenstander echter vrank in de ogen. Uiteraard met de nodige omzichtigheid en de rangen gesloten maar de eerste prikken van de thuisploeg waren puntig. Op een prima voorzet van Denayer kon Benamar naar doel koppen, te centraal evenwel om keeper Vandenbossche in verlegenheid te brengen. Even later de eerste echte grote kans van de wedstrijd. Een vinnige Frick stak de bal door naar de goed inlopende Benamar die alleen voor Vandenbossche opdook, maar die wist met een knappe redding de nul op het bord te houden. Die nul achter Diegem hangt blijkbaar met een steviger spijker vast op het scorebord. Want na deze fase ging het spel tussen beide ploegen op en neer, en kreeg Matuta nog de beste kans na een voorzet van Van Lautum.

Het was echter Petegem dat het gaatje vond. Niet eens een kans, een vrijschop van Joye zeilde naar de verste hoek en Michiels loste even de bal. Een uiterst zeldzaam foutje van de Diegemse keeper, maar natuurlijk ijskoud afgestraft door Blancke. Nog voor de bal de grond wist te raken stak die zijn voet ertussen. Dat is voetbal in tweede amateur! Geen afwachtende houding in de box, niet denken ‘de keeper pakt ‘m’ maar wel ‘als er iets misgaat, dan ben ik er’.

Diegem is even uit het lood geslagen maar weet zich wel te herstellen. De rust wordt gehaald zonder verdere kleerscheuren, maar wel met die lelijke 0-1 op het bord. Diegem komt strijdbaar uit de kleedkamer maar een gelouterd Petegem houdt controle. En beslist de wedstrijd opnieuw op lepigheid! Een hoge voorzet van Denoulet op de inlopende Vanborm. Die merkt dat hij niet bij de bal raakt en gooit zich als een stervende zwaan naar de grond. Te gehaaid voor Diegem, te gehaaid voor de ref, erg netjes fluitend overigens, maar die hier toch niet goed doorheen kijkt en de deur definitief dichtklapt tegen de neus van een moedig Diegem.

Natuurlijk is het bij 0-2 uit tegen een tegenstander van dit formaat. Al hield je het gevoel dat een doelpunt voor de thuisploeg nog iets teweeg kon brengen. De inbreng van Jacobs in de spits bracht Diegem nog in de buurt van de aansluiting. Eerst reikte hij naar een diepe bal van Frick maar vond Vandenbossche op zijn weg, en even later kopte hij door naar Ibn Hach, die de bal op de slof nam maar net naast de doelmond besloot.

Opnieuw geen punten voor Diegem, een rauwe vaststelling, maar geen reden voor veroordeling of ontmoediging. Diegem speelt mee, en hoewel het de beslissende details nog niet naar haar hand kan zetten, merk je toch groei in het team. Wellicht zorgen de eerste puntjes voor het echte opstapje. Volgende week opnieuw thuis, tegen Olsa Brakel.