K. DIEGEM SPORT

Volgende week rapport.


 

Door een een ferme reeks neer te zetten had Diegem zich op het einde van deze bizarre competitie terug in het titeldebat geknokt. Ondanks het feit dat het virus van de wisselvalligheid zowat alle ploegen van derde amateur B aantastte, een knappe prestatie te noemen. Vorige week bleek de Wellense weerbaarheid net te sterk, drie keer op voorsprong komen was niet genoeg om de graai naar de koppositie te realiseren. Maar goed, in wezen bleef de opdracht ongewijzigd. Om een eventuele koppositie te verdedigen had Diegem ook in de resterende wedstrijden moeten winnen.

Dat de knaller van vorige week averij had opgeleverd was voorspelbaar. Lichamelijk strooiden wat builen en blutsen roet in het eten deze trainingsweek, mentaal is de schade altijd wat moeilijker op te meten!

Termien toonde een kwartiertje respect voor Diegem, de 5-0 in de heenronde nog niet vergeten. Maar toen bleek dat er in de Diegemse constructie wat bouten loszaten, trokken ze de wedstrijd naar zich toe. De Genkse club kan dan wel proberen uit te stralen dat een tweede opeenvolgende promotie hun niet interesseert, daar laat niemand zich aan vangen. In een kansarme eerste speelhelft kwam de thuisploeg op voorsprong door een geweldige uithaal van Kroonen, een streep in het dak van het doel, en onhoudbaar voor Michiels. En dikte nadien de voorsprong aan tot 2-0 via Piras, uit een eerder rommelige fase.

Diegem zelf kwam niet verder dan wat geforceerde acties en tuimelingen in de buitenspelval, en wist niet eens enkele hoekschoppen af te dwingen om de koppers het tij te laten keren.

In de tweede speelhelft probeerde Diegem terug te knokken maar kon nooit het patroon in het voetbal tonen dat tot de voorgaande successen had geleid. Meer en meer via powerplay werd de thuisploeg dan toch in een een soort van wurggreepje genomen. De jonge Bautmans vond het gaatje voor de 2-1, maar verder kwam Diegem niet meer, te rommelig, zelfs in de uithalen naar de vooruitgeschoven targets Jacobs en Dessaer.

Als de rook om je hoofd is verdwenen ontwaart zich de waarheid. Te midden het Vlaams-Brabantse slagveld in de amateurreeksen rondt Diegem straks de kaap van de vijftig punten. Niet slecht, toch?

Maar "niet slecht" hoort niet thuis in het voetbalwoordenboek der winnaars. Als er te oogsten valt, moet je er staan. Het rekenmachientje moet nog eens boven gehaald worden, maar de eindronde ligt voor het grijpen in de thuismatch het nakende weekend. En de volgende tegenstander Ternesse Wommelgem  is veilig als onze bronnen geen fake nieuws verspreiden. Maar daar schuilt natuurlijk evengoed het gevaar. Het doet er allemaal niet veel toe, ondanks enige metaalmoeheid moeten de neuzen nog één keer in dezelfde richting. Dat is Groen-Wit in ieder geval aan zichzelf verplicht.