K. DIEGEM SPORT

Routine versus talent.


Diegem startte vastbesloten aan de wedstrijd en het fel doorjagen in de eerste minuten leverde meteen een doelkans op voor Erdogan die zich nog op de valreep liet afblokken. Nog geen minuut later echter werden de goede intenties de grond ingeboord, toen Van Delm de bal wilde ontzetten maar geen rekening hield met de gewiekste Vanratingen die hem de bal in het meest verloren hoekje van het strafschopgebied voor de voeten wegspeelde en naar de grond ging. Goyvaerts schoot de penalty binnen en dit bleek beslissend voor de rest van de partij.

Diegem probeerde de bakens te verzetten en knutselde heus wel een paar mooie aanvalsbewegingen in elkaar, maar in de buurt van de backarea ging de laatste pas meestal de mist in. Dan was Heur-Tongeren een stuk efficiënter, een strakke voorzet en de kop van Goyvaerts zorgden voor een 0-2 voorsprong.

Op dubbele achterstand komen tegen zo’n geroutineerde ploeg is het onheil over je afroepen. Want de bezoekers konden vanuit hun comfortabele zitje de regie voeren, zowel over het jonge Diegem als over de jonge scheidsrechter, die zich beiden lieten ringeloren. Met rustig voetbal en af en toe een slim foutje hielden ze Diegem uit de buurt van de gevarenzone. Ibn Hach probeerde het dan maar van op afstand maar zijn poging ging net naast.

In de tweede helft leek Diegem begrepen te hebben waar de sleutel voor een eventuele kentering lag. Het tempo van de bal zodanig opvoeren om de bezoekers uit hun luie zetel te jagen. Dit leverde animo en een paar doelkansen op. Onder andere na vrijschop van Santoro maar Van Delm raakte niet door het bos van benen. Op dit moment kon de thuisploeg terecht gaan geloven in en een ommekeer want de Limburgse oudjes kraakten in hun voegen. Nadat Van Delm tegen een tweede gele kaart opliep dachten de bezoekers de buit binnen te hebben, en al zeker toen Goyvaerts zijn hattrick rondmaakte.

Maar kijk, dan volgde een alles of niets offensief en sloop er toch nog onrust in de Limburgse gelederen. Santoro trapte de teruglegger van Tschimanga nipjes over de doellijn en even later kon  keeper Govoni in een vergelijkbare fase de bal nog net voor die doellijn klemmen. Jacobs, inmiddels in de vuurlijn gaan postvatten, werkte zich los van zijn verdedigers en verscheen alleen voor Govoni. Die grabbelde hem bij de voeten maar Jacobs probeerde overeind te blijven. Toen bleek dat dit geen enkel voordeel van de bal opleverde moest de ref de fout altijd geven natuurlijk, en de bal op de stip leggen. Met de aansluitingstreffer zouden de bezoekers nog een hels laatste kwartier voorgeschoteld gekregen hebben, maar nu legden de bezoekers de boel stil en lieten de ref heen en weer hollen tussen diverse blessurebehandelingen en evenveel verrijzenissen.

De routine trok aan het langste eind. Talent tout court betekent te weinig wanneer het niet geschraagd wordt door keihard werken en de vaste wil om elke minuut bij te leren.